على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
6
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
آبدنگ ( b - dang ) ا . پ . كارخانهء برنجكوبى آبدوات كن ( b - dav t - kon ) ا . پ . قاشق كوچكى كه بدان در دوات تحرير آب ريزند . آبده ( b - deh ) ا . پ . جلالدهندهء به كسى . آبده دست ( b - deh - dast ) ا . پ . بزرگ مجلس كه آرايش صدر و زينت مجلس از او بود . و ا خ . حضرت رسالت پناه صلى اللّه عليه و آله . آبديده ( b - dide ) ص . پ . گريان و كسى كه مىگريد . آبدين ( bedin ) ع . ج ابد . و ابد - الابدين ( badol ' bedin ) هميشه و جاويد آبذان ( bz n ) ا . پ . سزاوار و لايق و خاندان . آبرانه ( b - r ne ) ا . پ . كسى كه در روى آب و دريا سفر مىنمايد . آبراه ( b - r h ) ا . پ . قنات و مجراى آب و نهر و آب گذر و جوى و آبريز . و بستر رودخانه و هر جائى كه از آن آب عبور كند . آبراهه ( b - r he ) ا . پ . گذر آب . و سيلاب . و مجراى دمعه . آبرخ ( b - rox ) ا . پ . آبرو . آبرفت ( b - roft ) ا . پ سنگى كه آب آن را تراشيده و مدور كرده باشد . آب ركنآباد ( be - rokn b d ) ا خ . پ . نهرى در شيراز از بناهاى ركن الدولهء ديلمى . آب ركنى ( b - rokni ) ا خ . پ . مر . آب ركنآباد . آبرو ( bru ) ا . پ . جاه و مرتبه و منزلت . و عزت و حرمت . و احترام و جلال و فخر . و ناموس و عرض و نيكنامى . و زيبائى و لطف و نزاكت و آبروى شهر : رئيس حكومتى شهر و آبروى عسكر : فرمانده لشكر و آبرو دادن ف م . : احترام دادن و محترم كردن و آبرو ريختن : مفتضح كردن و رسوا نمودن و بىحرمت كردن و آبرو كردن : اكرام كردن و حرمت دادن . آبرود ( brud ) ا . پ . عموما سنبل و خصوصا نيلوفر . آبرومند ( bru - mand ) ص . پ . صاحب اعتبار و صاحب آبرو و داراى شرافت . آبرومندى ( bru - mandi ) ا . پ . شرف و اعتبار و جاه . و عرض و ناموس . آبرون ( brun ) ا . پ . يك نوع گياه هميشه سبز كه بتازى حى العالم و بپارسى هميشه بهار نيز گويند . آبروى ( bruy ) ا . پ . مر . آبرو . آبروى ( b - ravi ) ا . پ . حركت از روى آب . و پاروى ملاحى . آبريز ( b - riz ) ا . پ . مستراح . و گودال و يا چاهى كه جهت آبهاى مستعمل مانند آب حمام و آب مطبخ كنده باشند . و دول و ابريق و هر ظرف و كوزهء دستهءدار و لولهدارى كه جهت استعمال آب ساخته باشند . و ظرفى كه وقت غسل با آن آب بسر ريزند . آبريزان ( b - riz n ) ا . پ . روز سيزدهم تير ماه قديم كه در آن روز جشن گيرند و آب و گلاب به روى يكديگر پاشند . گويند در زمان فيروز پادشاه ساسانى جد نوشيروان خشك سالى سخت پديد آمد در اين روز بطلب باران بيرون شد و دعا كرد ابر باريدن گرفت مردم جشن كرده به روى يكديگر آب و گلاب پاشيدند و به حكم پادشاه در آن زمين آتشكدهاى بنا كرده و كام فيروز نام نهادند . آبريزگان ( b - riz g n ) ا . پ . مر . آب ريزان . آبزرفت ( bzoroft ) ا . پ . ميوهء ترشيده و گنديده . آبزن ( b - zan ) ا . پ . ظرف بزرگى فلزى يا چوبى كه در آن آب خالص و يا مخلوط با بعضى دواها ريزند و چون شخص در آن نشيند تا بالاى ناف ويرا آب فروگيرد . و حوض كوچك . و ص . آرامكننده و تسكيندهنده . آب زندرود ( b - zand - rud ) ا خ . پ . زندرود . چون چندين چشمه در يك مذنب داخل مىگردد زندرود ناميده شد . آبزه ( b - zeh ) ا . پ . تراوش آب از كنار رودخانه و چشمه و تالاب . و ريزش اشك از گوشهء چشم . آبزهره ( b - zahre ) ا . پ . شراب و مى . و شفق بعد از صبح . آبزيركاه ( b - zire - k h ) ص . پ . منافق و رياكار و آنكه در ظاهر خود را خوب وانمايد و در باطن فتنهانگيز باشد . آبژ ( baj ) ا . پ . پارهء آتش . و يك قسم علفى . آبس ( bas ) ا خ . پ . نام شهرى . آبسال ( bs l ) ا . پ . باغ و حديقه . ج : آبسالان . آبسالان ( bs l n ) پ . ج آبسال . آب سبك ( b - sabok ) ا . پ . آب گوارا كه به آسانى از معده بگذرد . آبست ( bast ) ا . پ . گوشت ترنج كه پيه بالنگ نيز گويند و از آن مربا سازند . آبست ( best ) ص . پ . آبستن آبستان ( best n ) ص . پ . آبستن . ا . پنهانداشتگى . آبستانه ( best ne ) ا . پ . كتلى و غورى